هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه بیانگر احساسات عمیق شاعر به معشوق است. او از عشق، آرزو، حسرت و دلتنگیهای خود سخن میگوید و از پیوند ناگسستنی دل و جان با معشوق میسراید. شاعر با استفاده از استعارههای زیبا مانند غنچه و بوی سنبل، عمق احساسات خود را به تصویر میکشد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل احساسات و عواطف بیان شده در شعر نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
غزل ۲۶۷ - ای جان نازنین من ای آرزوی دل
ای جان نازنین من ای آرزوی دل
میل من است سوی تو میل تو سوی دل ۱
بر آرزوی روی تو دل جان همی دهد
وا حسرتا! اگر ندهی آرزوی دل ۲
چون غنچه بستهام سر دل را به صد گره
تا بوی راز عشق تو آید ز بوی دل ۳
جان را به یاد تو به صبا میدهم که او
میآورد ز سنبل زلف تو بوی دل ۴
تا دیده دید روی تو را روی دل ندید
با روی دوست خود نتوان دید روی دل ۵
دیگر به دیده دل ندهم من کز آب چشم
هر بار خود درست نیاید سبوی دل ۶
سلمان اگر ز اهل دلی نام دل مبر
جان دادن است کار تو بیگفتگوی دل ۷
میل من است سوی تو میل تو سوی دل ۱
بر آرزوی روی تو دل جان همی دهد
وا حسرتا! اگر ندهی آرزوی دل ۲
چون غنچه بستهام سر دل را به صد گره
تا بوی راز عشق تو آید ز بوی دل ۳
جان را به یاد تو به صبا میدهم که او
میآورد ز سنبل زلف تو بوی دل ۴
تا دیده دید روی تو را روی دل ندید
با روی دوست خود نتوان دید روی دل ۵
دیگر به دیده دل ندهم من کز آب چشم
هر بار خود درست نیاید سبوی دل ۶
سلمان اگر ز اهل دلی نام دل مبر
جان دادن است کار تو بیگفتگوی دل ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۶۶ - به مهر روی تو خواهم رسید، ذره مثال
گوهر بعدی:غزل ۲۶۸ - ساقی ایام گل آمد، حبذا ایام گل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
