غزل ۲۷۵ - من سرگشته به دست تو کجا افتادم؟

من سرگشته به دست تو کجا افتادم؟
دست من گیر خدا را، که ز پا افتادم ۱

به کمند سر زلف تو گرفتار شدم
تا چه کردم که درین دام بلا افتادم ۲

گلبن عمر مرا هجر تو از بیخ بکند
تا نگویی که من از باد هوا افتادم ۳

پیش ازان کز لب و دندان تو یابم کامی
چون زبان در دهن خلق خدا افتادم ۴

بود با باد صبا بوی تو بر بوی تو من
در پی قافله باد صبا افتادم ۵

ای ملامت گر سلمان سر زلفش را بین
تا بدانی که درین دام چرا افتادم ۶