غزل ۲۸۰ - به سر کوی تو سوگند، که تا سر دارم

به سر کوی تو سوگند، که تا سر دارم
نیست ممکن که من از حکم توسر بردارم ۱

حلقه شد پشت من از بار و من آهن دل
همچنان در هوست روی بدین در دارم ۲

ای که در خواب غروری خبرت نیست که من؟
هر شب از خاک درت بالش و بستر دارم ۳

ساغرم پر می و می در سر و سر بر کف دست
تو چه دانی که من امروز چه در سر دارم ۴

می‌رود در لب چون آب حیاتت سخنم
چه عجب باشد اگر من سخنی‌تر دارم؟ ۵

گفته‌ای در قدم من گهر انداز به چشم
اینک از بهر قدمهای تو گوهر دارم ۶

کرد سلمان به فدای تو سر و زر بر سر
من غم سر چو ندارم چه غم زر دارم؟ ۷