غزل ۳۱۴ - خواهیم چون زلیخا، یوسف رخی گزیدن

خواهیم چون زلیخا، یوسف رخی گزیدن
بس دامنش گرفتن، وانگه فرو کشیدن ۱

بی‌جهد بر نیاید، جان عزیز باید
جان عزیز دادن، یوسف به جان خریدن ۲

گم کرده‌ایم خود را، راهی نمای مطرب
باشد مگر بدان ره، در خود توان رسیدن ۳

حاجی دگر نبرد، قطعاً ره بیابان
مسکین اگر تواند، یک ره ز خود بریدن ۴

نی هر دمم ز مسجد، خواند به کوی رندی
قول وی از بن گوش، می‌بایدم شنیدن ۵

از گفتگوی واعظ، مخمور را چه حاصل؟
می‌بایدش کشیدن، وز درد سر رمیدن ۶

باد صبا ز زلفش خوش می‌جهد ندانم
کز بند او صبا را، چون دل دهد جهیدن ۷

بر هر طرف که تابد خورشیدوش عنان را
چون سایه در رکابش، خواهم به سر دویدن ۸

سلمان به نام و نامه، درکش قلم که خواهند
این نام‌ها ستردن، وین نامه‌ها دریدن ۹