غزل ۳۲۱ - بیخ عشق تو نشاندند بتا! در دل من

بیخ عشق تو نشاندند بتا! در دل من
غم مهر تو فشاندند، در آب و گل من ۱

تیر مژگان تو از جوشن جان می‌گذرد
بر دل من مزن ای جان که تویی در دل من ۲

روز دیوان قیامت که منازل بخشند
عرصات سر کوی تو بود منزل من ۳

هر کسی می‌کند از یار مرادی حاصل
حاصل من غم یارست و خوشا حاصل من! ۴

نه رفیقی است که باری ز دلم برگیرد
نه شفیقی است که آسان کند این مشکل من ۵

دوش در بحر غمت غوطه زنان می‌گفتم:
چیست تدبیر من و واقعه هایل من؟ ۶

می‌شنیدم ز لب بحر که سلمان مطلب
راه بیرون شد ازین ورطه بی‌ساحل من ۷