هوش مصنوعی:
شاعر از درد و رنج عاطفی عمیق خود میگوید که ناشی از جدایی یا خیانت معشوق است. او از نالهها و فریادهای بیپاسخ خود سخن میگوید و احساس میکند عمرش به باد رفته است. این متن بیانگر اندوه، یأس و ناامیدی ناشی از عشق نافرجام است.
رده سنی:
16+
متن حاوی مضامین عاطفی پیچیده، درد عشق و یأس وجودی است که درک آن برای نوجوانان کمسنتر دشوار بوده و ممکن است برای آنها سنگین باشد. همچنین، استفاده از استعارههای عمیق (مانند 'خون جگر' یا 'حاصل عمر بر باد رفته') نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۳۳۲ - داشتم روزی دلی بر من بسی بیداد ازو
داشتم روزی دلی بر من بسی بیداد ازو
رفت و جز خون جگر کاری دگر نگشاد ازو ۱
ناله و فریاد من رفت از زمین تا آسمان
ناله از دل میکند فریاد ازو فریاد ازو ۲
در پی دل چند گردم کاب رویم ریخت دل
دست خواهم شست ازین پس هرچه باداباد ازو ۳
مینشاند باد سرد دل چراغ عمر من
حاصل عمرم نگر چون میرود بر باد ازو ۴
رفت و جز خون جگر کاری دگر نگشاد ازو ۱
ناله و فریاد من رفت از زمین تا آسمان
ناله از دل میکند فریاد ازو فریاد ازو ۲
در پی دل چند گردم کاب رویم ریخت دل
دست خواهم شست ازین پس هرچه باداباد ازو ۳
مینشاند باد سرد دل چراغ عمر من
حاصل عمرم نگر چون میرود بر باد ازو ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۴۴۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۳۱ - ای سر سودای من رفته در سودای تو
گوهر بعدی:غزل ۳۳۳ - دورم از جانان و مسکین آنکه شد مهجور ازو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.