هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که بر خودشناسی، دوری از خودپرستی و گرایش به خداپرستی تأکید دارد. شاعر از مخاطب میخواهد تا از غرور و هوش ظاهری بگذرد و به سمت فروتنی و اتصال به حقیقت حرکت کند. همچنین هشدار میدهد که تعلل و سستی در این مسیر میتواند مانع پیشرفت شود.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین ممکن است برخی از اصطلاحات و استعارههای بهکار رفته برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم باشد.
غزل ۳۳۵ - ای پسر نیستی ز هستی به
ای پسر نیستی ز هستی به
بت پرستی ز خودپرستی به ۱
چون ز خود میرهاندت مستی
هوشیارا ز هوش مستی به ۲
اجلم کند پای را دو سه گام
پیش دارد که پیش دستی به ۳
از بلندی چو باز خواهی گشت
سوی پستی، مقام پستی به ۴
با خود آ تا خداپرست شوی
ور خود از دست خود برستی به ۵
در همه حالتی خوش است آری
ذوق مستی، وی الستی به ۶
در هوا تیز رو مشو، چون برق
که درین ره چو باد سستی به ۷
ای سرشته ز آب و گل آگه
نیستی کز فرشته هستی به ۸
بت پرستی ز خودپرستی به ۱
چون ز خود میرهاندت مستی
هوشیارا ز هوش مستی به ۲
اجلم کند پای را دو سه گام
پیش دارد که پیش دستی به ۳
از بلندی چو باز خواهی گشت
سوی پستی، مقام پستی به ۴
با خود آ تا خداپرست شوی
ور خود از دست خود برستی به ۵
در همه حالتی خوش است آری
ذوق مستی، وی الستی به ۶
در هوا تیز رو مشو، چون برق
که درین ره چو باد سستی به ۷
ای سرشته ز آب و گل آگه
نیستی کز فرشته هستی به ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۴۱۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۳۴ - بیمار و بر افتاد نفس دوش سحرگه
گوهر بعدی:غزل ۳۳۶ - ای آنکه رخ و زلف تو آرایش دیده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.