غزل ۳۵۵ - چه می‌بری دل ما چون نگه نمی‌داری؟

چه می‌بری دل ما چون نگه نمی‌داری؟
چه دلبری که نمی‌آید از تو دلداری؟ ۱

چرا چو نافه آهو بریده‌ای از من؟
چرا چو مشک مرا می‌دهی جگر خواری؟ ۲

به آه و ناله و زاری ز من مشو بیزار
نکن که ما نتوانیم کرد، بیزاری ۳

به سوی من گذری کن که جز غریبی و عشق
دو حالتی است مرا بی‌کسی و بیماری ۴

به کویت آمدن ای یار، ما نمی‌یاریم
تو یاریی کن و بگذر به ما اگر یاری ۵

مشو ز دود من ایمن که کار من همه شب
چو شمع سوختن و گریه است و بیداری ۶

به چشم من لبت آموخت گوهر افشانی
چنانکه داد به لعل لبت شکر باری ۷

سزد که در سر کارم کنی دمی چون صبح
مگر به روز سپید آید این شب تاری ۸

صباست قاصد سلمان به پیش دوست دریغ
که در صباست گران خیزی و سبکباری ۹