هوش مصنوعی:
شاعر بیان میکند که از زمانی که جان گرانقدرش در بدنش قرار گرفته، عشق به معشوق را پرورش داده و همچون زلف معشوق که بر گردنش است، شور عشق را از سر بیرون نخواهد کرد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و احساسی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
رباعی ۱۲ - تا با شدم این جان گرامی در تن،
تا با شدم این جان گرامی در تن،
خواهم به غم عشق تو جان پروردن ۱
چون زلف تو تا سرم بود بر گردن
شور تو ز سر بدر نخواهم کردن ۲
خواهم به غم عشق تو جان پروردن ۱
چون زلف تو تا سرم بود بر گردن
شور تو ز سر بدر نخواهم کردن ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۳۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱ - دیدیم که این دایره بی سر و بن
گوهر بعدی:رباعی ۱۳ - بیماری شمع بین و آن مردن او
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
