هوش مصنوعی: این شعر از عشق، طبیعت، وطن‌پرستی و مسائل عرفانی سخن می‌گوید. شاعر با استفاده از تصاویر زیبایی مانند بلبل، لاله، و اشاره به مکان‌هایی مانند کشمیر، حجاز و شیراز، احساسات عمیق خود را بیان می‌کند. همچنین، تأکید بر رازداری، یاری‌رسانی و ارتباط با خدا از دیگر مضامین این شعر است.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر وجود دارد که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.

بیا که بلبل شوریده نغمه پرداز است

بیا که بلبل شوریده نغمه پرداز است
عروس لاله سراپا کرشمه و ناز است ۱

نوا ز پردهٔ غیب است ای مقام شناس
نه از گلوی غزل خوان نه از رگ ساز است ۲

کسی که زخمه رساند به تار ساز حیات
ز من بگیر که آن بنده محرمراز است ۳

مرا ز پردگیان جهان خبر دادند
ولی زبان نگشایم که چرخ کج باز است ۴

سخن درشت مگو در طریق یاری کوش
که صحبت من و تو در جهان خدا ساز است ۵

کجاست منزل این خاکدان تیره نهاد
که هر چه هست چو ریگ روان به پرواز است ۶

تنم گلی ز خیابان جنت کشمیر
دل از حریم حجاز و نوا ز شیراز است ۷
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۵۶۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:خواجه ئی نیست که چون بنده پرستارش نیست
گوهر بعدی:خاکیم و تند سیر مثال ستاره ایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.