هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و فلسفی است که به مفاهیمی مانند عشق، جستجوی معنوی، ناکامیها و تلاشهای بیثمر میپردازد. شاعر از نرسیدن به مقصود، تحول درونی و ارزش سفر درونی سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربههای زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده یا نامفهوم باشد.
سخن تازه زدم کس بسخن وا نرسید
سخن تازه زدم کس بسخن وا نرسید
جلوه خون گشت و نگاهی بتماشا نرسید ۱
سنگ می باش و درین کارگه شیشه گذر
وای سنگی که صنم گشت و به مینا نرسید ۲
کهنه را در شکن و باز به تعمیر خرام
هر که در ورطهٔ «لا» ماند به «الا‘ نرسید ۳
ایخوش آن جوی تنک مایه که از ذوق خودی
در دل خاک فرو رفت و بدریا نرسید ۴
از کلیمی سبق آموز که دانای فرنگ
جگر بحر شکافید و به سینا نرسید ۵
عشق انداز تپیدن ز دل ما آموخت
شرر ماست که برجست و به پروانه رسید ۶
جلوه خون گشت و نگاهی بتماشا نرسید ۱
سنگ می باش و درین کارگه شیشه گذر
وای سنگی که صنم گشت و به مینا نرسید ۲
کهنه را در شکن و باز به تعمیر خرام
هر که در ورطهٔ «لا» ماند به «الا‘ نرسید ۳
ایخوش آن جوی تنک مایه که از ذوق خودی
در دل خاک فرو رفت و بدریا نرسید ۴
از کلیمی سبق آموز که دانای فرنگ
جگر بحر شکافید و به سینا نرسید ۵
عشق انداز تپیدن ز دل ما آموخت
شرر ماست که برجست و به پروانه رسید ۶
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۶
۵۴۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:لاله صحرایم از طرف خیابانم برید
گوهر بعدی:عاشق آن نیست که لب گرم فغانی دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
