هوش مصنوعی:
این شعر از مولانا، با استفاده از تصاویر زیبا و استعاری مانند لاله و چراغ، به موضوعات عمیقی مانند زندگی، خودشناسی، و عشق الهی میپردازد. شاعر تأکید میکند که حقیقت زندگی و شناخت خود، نه در ظواهر، بلکه در درون و با نور عشق و معرفت قابل درک است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
ای لاله ای چراغ کهستان و باغ و راغ
ای لاله ای چراغ کهستان و باغ و راغ
در من نگر که میدهم از زندگی سراغ ۱
ما رنگ شوخ و بوی پریشیده نیستیم
مائیم آنچه می رود اندر دل و دماغ ۲
مستی ز باده میرسد و از ایاغ نیست
هر چند باده را نتوان خورد بی ایاغ ۳
داغی به سینه سوز که اندر شب وجود
خود را شناختن نتوان جز به این چراغ ۴
ای موج شعله سینه بباد صبا گشای
شبنم مجو که میدهد از سوختن فراغ ۵
در من نگر که میدهم از زندگی سراغ ۱
ما رنگ شوخ و بوی پریشیده نیستیم
مائیم آنچه می رود اندر دل و دماغ ۲
مستی ز باده میرسد و از ایاغ نیست
هر چند باده را نتوان خورد بی ایاغ ۳
داغی به سینه سوز که اندر شب وجود
خود را شناختن نتوان جز به این چراغ ۴
ای موج شعله سینه بباد صبا گشای
شبنم مجو که میدهد از سوختن فراغ ۵
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۵
۴۹۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:هنگامه را که بست درین دیر دیر پای
گوهر بعدی:من بندهٔ آزادم عشق است امام من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
