دین و وطن

لرد مغرب آن سراپا مکر و فن
اهل دین را داد تعلیم وطن ۱

او بفکر مرکز و تو در نفاق
بگذر از شام و فلسطین و عراق ۲

تو اگر داری تمیز خوب و زشت
دل نبندی با کلوخ و سنگ و خشت ۳

چیست دین برخاستن از روی خاک
تا ز خود آگاه گردد جان پاک ۴

می نگنجد آنکه گفت الله هو
در حدود این نظام چار سو ۵

پر که از خاک و برخیزد ز خاک
حیف اگر در خاک میرد جان پاک ۶

گرچه آدم بردمید از آب و گل
رنگ و نم چون گل کشید از آب و گل ۷

حیف اگر در آب و گل غلطد مدام
حیف اگر برتر نپرد زین مقام ۸

گفت تن در شو بخاک رهگذر
گفت جان پهنای عالم را نگر ۹

جان نگنجد در جهات ای هوشمند
مرد حر بیگانه از هر قید و بند ۱۰

حر ز خاک تیره آید در خروش
زانکه از بازان نیاید کار موش ۱۱

آن کف خاکی که نامیدی وطن
اینکه گوئی مصر و ایران و یمن ۱۲

با وطن اهل وطن را نسبتی است
زانکه از خاکش طلوع ملتی است ۱۳

اندرین نسبت اگر داری نظر
نکته ئی بینی ز مو باریک تر ۱۴

گرچه از مشرق برآید آفتاب
با تجلی های شوخ و بی حجاب ۱۵

در تب و تاب است از سوز درون
تا ز قید شرق و غرب آید برون ۱۶

بر دمد از مشرق خود جلوه مست
تا همه آفاق را آرد بدست ۱۷

فطرتش از مشرق و مغرب بری است
گرچه او از روی نسبت خاوری است ۱۸