هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عاشقانه و عمیق شاعر می‌پردازد که با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند ماهی، دریا و موج‌ها، عشق و اشتیاق خود را توصیف می‌کند. شاعر از مفاهیمی مانند جدایی، گرمی دل‌ها، حرص و آز، و عشق ناکام سخن می‌گوید و در نهایت به این نکته اشاره می‌کند که عشق واقعی نیاز به نصیحت ندارد.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارند تا به درستی درک شوند.

غزل ۱۷۳ - ربود از بس خیال ساعد او هوش ماهی را

ربود از بس خیال ساعد او هوش ماهی را
نمی‌باشد خبر از شور دریاگوش ماهی را ۱

نفس دزدیدنم در شور امکان ریشه‌ها دارد
زبان با موج می‌جوشد لب خاموش ماهی را ۲

ز دمسردی دوران کم نگرددگرمی دلها
فسردن‌مشکل است از آب‌دریا جوش ماهی را ۳

حریصان را نباشد محنت از حمالی دنیا
گرانی‌کم رسد از بار درهم دوش ماهی را ۴

به جای استخوان از پیکر اینجا تیر می‌ روید
سراغ عافیت‌کو وضع جوشن‌پوش ماهی را ۵

غریق وصلم و شوق‌کنار آواره‌ام دارد
تپیدن ناکجا وسعت دهد آغوش ماهی را ۶

نصیحت‌کارگر نبود غریق عشق را بیدل
به دریا احتیاج در نباشدگوش ماهی را ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۷۲ - نباشد یاد اسباب طرف وحشت‌گزینی را
گوهر بعدی:غزل ۱۷۴ - اثر دور است ازین یاران حقوق آشنایی را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.