هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و فلسفی است که از مخاطب میخواهد از تعلقات دنیوی و توهمات رها شود و به حقیقت وجودی خود بپیوندد. شاعر با استفاده از استعارههایی مانند شمع، قدح، خشت، و غبار، به مفاهیمی همچون رهایی، گذرا بودن دنیا، و جستجوی معنا میپردازد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، برخی از استعارهها و اصطلاحات ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار یا نامفهوم باشد.
غزل ۲۶۲ - چو شمع یک مژه واکن زپرده مست برون آ
چو شمع یک مژه واکن زپرده مست برون آ
بگیرپنبه ز مینا قدح بدست برونآ ۱
نه مرده چند شوی خشت خاکدان تعلق
دمی جنونکن وزین دخمههای پست برون آ ۲
جهان رنگ چه دارد به جز غبار فسردن
نیاز سنگ کن این شیشه از شکست برون آ ۳
ثمرکجاست درین باغگو چو سرو و چنارت
ز آستین طلب صدهزار دست برون آ ۴
منزه است خرابات بینیاز حقیقت
تو خواه سبحهشمر خواهی میپرست برون آ ۵
قدت خمیده ز پیری دگر خطاست اقامت
ز خانهایکه بنایشکند نشست برون آ ۶
غبار آنهمه محمل بهدوش سعی ندارد
به پای هرکه ازین دامگاه جست برون آ ۷
امید و یاس وجود و عدم غبار خیال است
ازآنچهنیست مخور غم از آنچه هستبرون آ ۸
مباش محوکمانخانهٔ فریب چو بیدل
خدنگ نازشکاری زقید شست برون آ ۹
بگیرپنبه ز مینا قدح بدست برونآ ۱
نه مرده چند شوی خشت خاکدان تعلق
دمی جنونکن وزین دخمههای پست برون آ ۲
جهان رنگ چه دارد به جز غبار فسردن
نیاز سنگ کن این شیشه از شکست برون آ ۳
ثمرکجاست درین باغگو چو سرو و چنارت
ز آستین طلب صدهزار دست برون آ ۴
منزه است خرابات بینیاز حقیقت
تو خواه سبحهشمر خواهی میپرست برون آ ۵
قدت خمیده ز پیری دگر خطاست اقامت
ز خانهایکه بنایشکند نشست برون آ ۶
غبار آنهمه محمل بهدوش سعی ندارد
به پای هرکه ازین دامگاه جست برون آ ۷
امید و یاس وجود و عدم غبار خیال است
ازآنچهنیست مخور غم از آنچه هستبرون آ ۸
مباش محوکمانخانهٔ فریب چو بیدل
خدنگ نازشکاری زقید شست برون آ ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۴۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۶۱ - بر سنگ زد زمانه ز بس ساز آشنا
گوهر بعدی:غزل ۲۶۳ - چهکدخداییست ای ستمکش جنونکن از دردسر برونآ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
