هوش مصنوعی: این شعر به مضامینی مانند عشق، جستجوی حقیقت، فروتنی، و ناپایداری دنیا می‌پردازد. شاعر از مفاهیمی مانند دریا به عنوان نماد عظمت و بی‌کرانی، و قطره به عنوان نماد کوچکی و فروتنی استفاده می‌کند. همچنین، تأکید بر اهمیت یقین و علم واقعی در مقابل ظواهر فریبنده است.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات انتزاعی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.

غزل ۳۲۹ - مارا زگرد این دشت‌عزمی است رو به‌دریا

مارا زگرد این دشت‌عزمی است رو به‌دریا
پرکهنه شد تیمم اکنون وضو به دریا ۱

کرکسب اعتبارات دوری ز بزم انس است
یک قطره چون‌گوهرنیست بی‌آبرو به دریا ۲

شرم غنا چه مقدار بر فطرتم‌گران بود
کزیک عرق چوگوهررفتم فرو به دریا ۳

بی‌ظرف همتی نیست درعشق غوطه خوردن
گرحرص تشنه‌کام است ترکن‌گلو به دریا ۴

خفت‌کش خیالی باد سرت حبابی‌ست
تاکی حریف بودن با این‌کدو به دریا ۵

علم و فنی‌که‌داری محو خیالش اولیست
کس نیست مردتحقیق بشکن سبوبه‌دریا ۶

خلقی پی توهم تا ذات می‌رساند
ما نیز برده باشیم آبی ز جو به دریا ۷

سرمایه خفت آنگه سودای خودنمایی
غیر ازتری چه دارد موج از نمو به دریا ۸

بی‌جوهر یقینی از علم و فن چه حاصل
ماهی نمی‌توان شد ای‌کرده خو به دریا ۹

سامان غیرت‌مرد از چشمه‌سار شرم است
آبی‌که درجبین نیست غافل مجوبه دریا ۱۰

هرچند کس ندارد فهم زبان تسلیم
دست غریقی آخر چیزی بگو به دریا ۱۱

بیدل تردد خلق محوکنار خود ماند
نگشود راه این سیل از هیچ‌سو به دریا ۱۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
کانال گوهرین در ایتا
۴۷۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۲۸ - به نمود هستی بی‌اثر چه نقاب شق‌کنم از حیا
گوهر بعدی:غزل ۳۳۰ - آسودگان گوشهٔ دامان بوریا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.