خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: متن دعوتی است به گردش در گلزار و جستجوی اقبال و پیروزی. شاعر از تلاش‌های بی‌ثمر گذشته یاد می‌کند و پیشنهاد می‌دهد که به جای آن، به عشق و وفاداری روی آوریم. او از رنج‌های زندگی و ناامیدی‌ها می‌گوید و پیشنهاد می‌کند که به جای غم و اندوه، به سوی شادی و عشق حرکت کنیم. شاعر از بی‌سر و پایی و بی‌ثباتی زندگی می‌گوید و پیشنهاد می‌کند که به سوی خورشید قمروار (نماد زیبایی و نور) حرکت کنیم.

رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد.

بیایید، بیایید، به گُلزار بِگَردیم
بَرین نُقطهٔ اِقْبال چو پَرگار بِگَردیم

بیایید که امروز به اِقْبال و به پیروز
چو عُشّاقِ نوآموز، بَران یار بِگَردیم

بَسی تُخم بِکِشتیم، بَرین شوره بِگَشتیم
بَران حَب که نَگُنجید در اَنْبار بِگَردیم

هر آن رویْ که پُشت است به آخِر همه زشت است
بَران یارِ نِکورویِ وَفادار بِگَردیم

چو از خویش به رَنجیم، زَبونِ شش و پَنجیم
یکی جانِبِ خُمخانهٔ خَمّار بِگَردیم

دَرین غم چو نِزاریم، دَران دامْ شکاریم
دِگَر کار نداریم، دَرین کار بِگَردیم

چو ما‌‌ بی‌‌سَر و پاییم، چو ذَرّاتِ هواییم
بَران نادره خورشیدْ قَمَروار بِگَردیم

چو دولاب چه گردیم پُر از ناله و اَفْغان؟
چو اندیشهٔ‌‌ بی‌‌شَکْوَت و گفتار بِگَردیم

«مولوی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir