حکایت ۱۱ - طفل بودم که بزرگی را پرسیدم از بلوغ

طفل بودم که بزرگی را پرسیدم از بلوغ. گفت در مسطور آمده است که سه نشان دارد: یکی پانزده سالگی و دیگر احتلام و سیم بر آمدن موی پیش.

اما در حقیقت یک نشان دارد و بس، آن که در بند رضای حق جلّ و علا بیش از آن باشی که در بند حظّ نفس خویش و هر آن که در او این صفت موجود نیست به نزد محققان بالغ نشمارندش.

به صورت آدمی شد قطرهٔ آب
که چل روزش قرار اندر رحم ماند ۱

و گر چل ساله را عقل و ادب نیست
به تحقیقش نشاید آدمی خواند ۲

جوانمردی و لطف است آدمیت
همین نقش هیولانی مپندار ۳

هنر باید که صورت می توان کرد
به ایوان‌ها در از شنگرف و زنگار ۴

چو انسان را نباشد فضل و احسان
چه فرق از آدمی تا نقش دیوار ۵

به دست آوردن دنیا هنر نیست
یکی را گر توانی دل به دست آر ۶