هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از تاریکی شب و ناتوانی خود در یافتن راه حل برای مشکلاتش سخن میگوید. او به دوستان الهی اشاره میکند که مانند روز روشن میدرخشند، اما از نبود داور و ناتوانی در یافتن کمک بالاتر از دستان خود شکایت دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن ممکن است برای سنین پایین دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و مضامین معنوی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۹۳ - آن را که گوش ارادت گران آفریدهاند، چون کند که بشنود
آن را که گوش ارادت گران آفریدهاند، چون کند که بشنود و آن را که کمند سعادت کشان میبرد، چه کند که نرود؟
شب تاریک دوستان خدای
میبتابد چو روز رخشنده ۱
وین سعادت به زور بازو نیست
تا نبخشد خدای بخشنده ۲
از تو به که نالم که دگر داور نیست
وز دست تو هیچ دست بالاتر نیست ۳
آن را که تو رهبری کسی گم نکند
وآن را که تو گم کنی کسی رهبر نیست ۴
شب تاریک دوستان خدای
میبتابد چو روز رخشنده ۱
وین سعادت به زور بازو نیست
تا نبخشد خدای بخشنده ۲
از تو به که نالم که دگر داور نیست
وز دست تو هیچ دست بالاتر نیست ۳
آن را که تو رهبری کسی گم نکند
وآن را که تو گم کنی کسی رهبر نیست ۴
تعداد ابیات: ۴
۴۵۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۲ - نیکبختان به حکایت و امثال پیشینیان پند گیرند
گوهر بعدی:شماره ۹۴ - گدای نیک انجام به از پادشای بد فرجام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.