هوش مصنوعی: این شعر از بیدل دهلوی، با زبانی پیچیده و استعاری، به موضوعاتی مانند هوس، عدالت، فطرت انسان، رنج‌های زندگی و جستجوی رهایی می‌پردازد. شاعر از تضادهای درونی انسان، ناکامی‌ها و آرزوهای دست‌نیافتنی سخن می‌گوید و در نهایت به این نتیجه می‌رسد که رهایی از این ستمکده (دنیا) آسان نیست.
رده سنی: 18+ مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان دشوار، نیاز به درک بالای ادبی و تجربه‌ی زندگی برای درک کامل معانی

غزل ۱۲۳۵ - جبههٔ‌حرص اگر چنین‌گرد ره هوس‌کشد

جبههٔ‌حرص اگر چنین‌گرد ره هوس‌کشد
آینه در مقابلم گر بکشی نفس کشد ۱

هرزه‌در است گفتگو ورنه تأمل نفس
پیش برد ز کاروان هر قدمی که پس کشد ۲

سنگ ترازوی وقار میل شکست ‌کس نکرد
ننگ عدالت است اگرکوه‌کم عدس کشد ۳

آتش سنگ طینتیم شعلهٔ شمع فطرتیم
حیف‌که ناز سرکشی‌ گردن ما به خس‌ کشد ۴

عهد وفاق بسته‌ایم با اثر شکست دل
محمل یاس‌ما بس‌است نالهٔ ‌این ‌جرس‌کشد ۵

تا کی از استخوان پوچ زحمت بی‌حلاوتی
کاش مصور هوس جای هما مگس‌کشد ۶

رستن ازین طلسم و هم پر زدن خیال ‌کیست
جیب‌فلک درد سحر تا نفس از قفس‌کشد ۷

عیب‌و هنر شعور تست‌ ورنه درین ‌ادب‌سرا
بیخبری چه ممکن است آینه پیش کس کشد ۸

بیدل ازین ستمکده راحت کس گمان مبر
دیده ز خس نمی‌کشد آنچه دل ازنفس‌کشد ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۹۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۲۳۴ - به‌ کدام فرصت ازین چمن هوس از فضولی اثر کشد
گوهر بعدی:غزل ۱۲۳۶ - از غبارم هرچه بالا می‌کشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.