غزل ۱۶۵۸ - عاشقم از عاشقان نگریختم

عاشقم از عاشقانْ نَگْریختَم
وَزْ مُصاف ای پهلوان نَگْریختَم ۱

حَمله بُردم سویِ شیرانْ هَمچو شیر
هَمچو روبَه از میان نَگْریختَم ۲

قَصدِ بامِ آسْمان می‌داشتم
از میانِ نَردبان نَگْریختَم ۳

چون­که من دارو بُدَم هر دَرد را
از صُداعِ این و آن نَگْریختَم ۴

هیچ دیدی دارو کَزْ دَردی گُریخت؟
داروَم من همچُنان نَگْریختَم ۵

پیروِ پیغامْبران بودم به جان
من زِ تَهدیدِ خَسان نَگْریختَم ۶

زنده کوشَم در شکارِ زندگی
زنده باشم چون زِ جان نَگْریختَم ۷

چَشمِ تیراَنْدازش آن گَهْ یافتم
که زِ تیرِ خَرکَمان نَگْریختَم ۸

زَخمِ تیغ و تیرِ من مَنصور شُد
چون که از زَخمِ سِنان نَگْریختَم ۹

بَحْرِ قَندم از تُرُش باکیم نیست
سودمندم از زیان نَگْریختَم ۱۰

شَمسِ تبریزی چو آمد آشکار
زاشْکارا و نَهان نَگْریختَم ۱۱