هوش مصنوعی: این شعر عرفانی از عرفی شیرازی، بیانگر درد و رنج عاشق در راه عشق الهی است. شاعر از سیاست و گناه دوری می‌جوید و به معرفت و عطای خداوندی می‌اندیشد. او از ملال دنیوی و تلخی‌های آن می‌گوید و در نهایت، به عشق و رضای خداوند تکیه می‌کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده در شعر، درک آن را برای سنین پایین دشوار می‌سازد. این محتوا برای نوجوانان و بزرگسالانی مناسب است که با ادبیات عرفانی آشنایی دارند.

غزل ۲۱ - تا تیز کرده ای به سیاست نگاه را

تا تیز کرده ای به سیاست نگاه را
صد منت است بر دل عاشق گناه را ۱

ای روی غم سیاه که از شرم گریه ام
بر پشت پا دوخته چشم سیاه را ۲

تلخی به عیش او نرساند ملال من
از ماتم گدا چه زیان عید شاه را ۳

هر گه فتاد رهم به صحرای معرفت
با برق در معامله دیدم گیاه را ۴

فردا به خلق تا بنمایم عطای دوست
ثابت کنم به خویش، دو عالم گناه را ۵

عرفی طمع مدار مدارا ز خوی دوست
در دل نگاه دار سرآسیمه آه را ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۴۸۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۰ - به جز ریش بلا مرهم مبادا ریسه ریشان را
گوهر بعدی:غزل ۲۲ - از تو نوشت و داد دل آرمیده را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.