هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از عرفی شیرازی، بیانگر درد و رنج عاشق در راه عشق الهی است. شاعر از سیاست و گناه دوری میجوید و به معرفت و عطای خداوندی میاندیشد. او از ملال دنیوی و تلخیهای آن میگوید و در نهایت، به عشق و رضای خداوند تکیه میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده در شعر، درک آن را برای سنین پایین دشوار میسازد. این محتوا برای نوجوانان و بزرگسالانی مناسب است که با ادبیات عرفانی آشنایی دارند.
غزل ۲۱ - تا تیز کرده ای به سیاست نگاه را
تا تیز کرده ای به سیاست نگاه را
صد منت است بر دل عاشق گناه را ۱
ای روی غم سیاه که از شرم گریه ام
بر پشت پا دوخته چشم سیاه را ۲
تلخی به عیش او نرساند ملال من
از ماتم گدا چه زیان عید شاه را ۳
هر گه فتاد رهم به صحرای معرفت
با برق در معامله دیدم گیاه را ۴
فردا به خلق تا بنمایم عطای دوست
ثابت کنم به خویش، دو عالم گناه را ۵
عرفی طمع مدار مدارا ز خوی دوست
در دل نگاه دار سرآسیمه آه را ۶
صد منت است بر دل عاشق گناه را ۱
ای روی غم سیاه که از شرم گریه ام
بر پشت پا دوخته چشم سیاه را ۲
تلخی به عیش او نرساند ملال من
از ماتم گدا چه زیان عید شاه را ۳
هر گه فتاد رهم به صحرای معرفت
با برق در معامله دیدم گیاه را ۴
فردا به خلق تا بنمایم عطای دوست
ثابت کنم به خویش، دو عالم گناه را ۵
عرفی طمع مدار مدارا ز خوی دوست
در دل نگاه دار سرآسیمه آه را ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۰ - به جز ریش بلا مرهم مبادا ریسه ریشان را
گوهر بعدی:غزل ۲۲ - از تو نوشت و داد دل آرمیده را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.