غزل ۱۶۷ - نرنجم گر به بالینم مسیحا دیر می آید

نرنجم گر به بالینم مسیحا دیر می آید
که می داند بر بیمار از جان سیر می آید ۱

هوس هم جوش عشق آمد، وه چه ظلم است این
که روباه مزور همعنان شیر می آیذ ۲

شهنشاهی به ملک دلبری در ترکتاز آمد
... ز نور حسنش مهر و مه زیر می آید ۳

نمکسایی کن ای عشق از برای زخم بیدردان
که زخم با نمک سود از دیم شمشیر می آید ۴

منم آن مست ای عرفی، کز لب شیون تراز من
ترنم زود می رنجد، تبسم دیر می آید ۵