غزل ۲۱۳ - تا قدم بر اثر نام و نشان خواهد بود

تا قدم بر اثر نام و نشان خواهد بود
گوشهٔ دامن ما وقف میان خواهد بود ۱

می نمودند ملایک به ازل عشق به هم
کاین گهر دست زد بی بصران خواهد بود ۲

گر شود کون و مکان زیر و زبر در ره عشق
صورت ناصیه بر خاک عیان خواهد بود ۳

جز به بازار قیامت ، دل پرخون، زنهار
مفروشید که این جنس گران خواهد بود ۴

دیده بی نور شد ازگریه، خدایا به ازل
گفته بودی که به جایی نگران خواهد بود ۵

دلم آخر به تماشاگه دیدار آورد
تا کی این آئینه در آئینه دان خواهد بود ۶

دست فرسوده شود آخر و گمنام شوم
من گرفتم هنرت نقد روان خواهد بود ۷

به سرانجام جم و کی چه نهم بیهده گوش
کمترین بازی افلاک همان خواهد بود ۸

عرفی از پیر مغان دست نداری هر چند
بر دلت بستن زنار گران خواهد بود ۹