هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به موضوعات عشق، عبادت، درد و رنج، و تفاوتهای بین زاهد و عاشق میپردازد. شاعر از محبت و عشق سخن میگوید و آن را با عبادت زاهد مقایسه میکند. همچنین، به مفاهیمی مانند رنج، قیامت، و زندگی درویشان اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار است. همچنین، برخی از اشارات به درد و رنج ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
غزل ۲۸۸ - کسی به دور محبت خمار خم نکشد
کسی به دور محبت خمار خم نکشد
که در کشد قدح زهر، درد هم نکشد ۱
تو را عبادت و مارا محبت ای زاهد
بهل که کار به نادانی قلم نکشد ۲
بسوز برهمنا سبحهٔ دیدهٔ ناقوس
که ننگ نسبت ما دیر چون حرم نکشد ۳
چو دود سینهٔ من سایه بان زند فردا
ز آفتاب قیامت کسی الم نکشد ۴
همان به است که عرفی به بزم درویشان
سفال جوید و منت جام جم نکشد ۵
که در کشد قدح زهر، درد هم نکشد ۱
تو را عبادت و مارا محبت ای زاهد
بهل که کار به نادانی قلم نکشد ۲
بسوز برهمنا سبحهٔ دیدهٔ ناقوس
که ننگ نسبت ما دیر چون حرم نکشد ۳
چو دود سینهٔ من سایه بان زند فردا
ز آفتاب قیامت کسی الم نکشد ۴
همان به است که عرفی به بزم درویشان
سفال جوید و منت جام جم نکشد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۵۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۸۷ - بیار باده که جانم دمی ز ناله بر آید
گوهر بعدی:غزل ۲۸۹ - بهشت خاص شما زاهدان، نماز کنید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
