هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و غمگین است که از مفاهیمی مانند عشق، رنج، اشک، و خون سخن میگوید. شاعر از درد عشق و جدایی مینالد و احساسات عمیق و آتشین خود را با تصاویری مانند پروانه در آتش، شراب، و اشک بیان میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و غمگین است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و احساسات شدید ممکن است برای درک کامل، نیاز به بلوغ عاطفی و فکری داشته باشد.
غزل ۳۱۳ - در ره سودای او، فرزانه در خون می رود
در ره سودای او، فرزانه در خون می رود
آشنا بر برگ گل، بیگانه در خون می رود ۱
ساغر آسودگان غلتد چو مستان در شراب
می کشان عشق را، پیمانه در خون می رود ۲
بس که خون آلوده خیزد، دود از شمع دلم
در هوای محفلم، پروانه در خون می رود ۳
از برون لب ندانم چون شود، لیک آگهم
کز ته دل با لبم، افسانه در خون می رود ۴
گریه در خواب و جگر پر نیش، مژگان در دماغ
ناله مستور و نفس مستانه در خون می رود ۵
از نگاه گرم، عرفی، دیده مالا مال بود
گریه زد موجی و آتشخانه در خون می رود ۶
آشنا بر برگ گل، بیگانه در خون می رود ۱
ساغر آسودگان غلتد چو مستان در شراب
می کشان عشق را، پیمانه در خون می رود ۲
بس که خون آلوده خیزد، دود از شمع دلم
در هوای محفلم، پروانه در خون می رود ۳
از برون لب ندانم چون شود، لیک آگهم
کز ته دل با لبم، افسانه در خون می رود ۴
گریه در خواب و جگر پر نیش، مژگان در دماغ
ناله مستور و نفس مستانه در خون می رود ۵
از نگاه گرم، عرفی، دیده مالا مال بود
گریه زد موجی و آتشخانه در خون می رود ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۶۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۱۲ - آن طره چون علم به سر دوش می زند
گوهر بعدی:غزل ۳۱۴ - به جهان چه کار سازم، که به ساختن نیرزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
