هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به موضوعاتی مانند فقر، عشق، درد دل، تمنا و تأمل در معانی میپردازد. شاعر از رنجهای درونی، آرزوهای شکسته و جستجوی معنا در زندگی سخن میگوید و به نقش غم و احسان در زندگی انسان اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر دشوار بوده و نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از زندگی دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند غم و اندوه ممکن است برای سنین پایینتر سنگین باشد.
غزل ۳۱۵ - کسی کز فقر جوید کام، درویش کی ماند
کسی کز فقر جوید کام، درویش کی ماند
دلی که ریش باید، مومیای ریش کی ماند ۱
چو نشتر میخلد پای تمنا در دلم، آری
تمنایی که در دل بشکند، نیش کی ماند ۲
کجا در دل گذارم ناله، وصلش در نظر دارم
کسی کاین صید بیند، ناوکش در کیش کی ماند ۳
تماشای معانی را، اگر چشمی به دست آری
فضولی های عقل اصلاح اندیش کی ماند ۴
ز احسان غم آخر هر سر مویم توانگر شد
کسی کش غم ولی نعمت بود، درویش کی ماند ۵
دلی که ریش باید، مومیای ریش کی ماند ۱
چو نشتر میخلد پای تمنا در دلم، آری
تمنایی که در دل بشکند، نیش کی ماند ۲
کجا در دل گذارم ناله، وصلش در نظر دارم
کسی کاین صید بیند، ناوکش در کیش کی ماند ۳
تماشای معانی را، اگر چشمی به دست آری
فضولی های عقل اصلاح اندیش کی ماند ۴
ز احسان غم آخر هر سر مویم توانگر شد
کسی کش غم ولی نعمت بود، درویش کی ماند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۴۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۱۴ - به جهان چه کار سازم، که به ساختن نیرزد
گوهر بعدی:غزل ۳۱۶ - لب حرف شفا گفت، دلِ سوخته تب کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
