غزل ۱۵۴۰ - غرور ناز تو تهمت‌کش ادا نشود

غرور ناز تو تهمت‌کش ادا نشود
به هیچ رنگ‌، می جامت آشنا نشود ۱

طرف اگر همه شوق است ننگ یکتایی‌ست
شکستم آینه تا جلوه بی‌صفا نشود ۲

به گلشنی ‌که شهیدان شوق بیدادند
جفاست بر گل زخمی که خون‌بها نشود ۳

به راستی قدمی‌ گر زنی چو تیر نگاه
به هر نشان‌که توجه‌کنی خطا نشود ۴

ز فیض رتبهٔ عجز طلب چه امکان است
که نقش پا به ره او جبین‌نما نشود ۵

خموشی‌ام به‌ کمالی‌ست ‌کز هجوم شکست
صدا چو رنگ ز مینای من جدا نشود ۶

امید صندل دردسر هوسها نیست
مباد دست تو با سودن آشنا نشود ۷

اگر به ساز نفس تا ابد زنی ناخن
جز آن گره که در این رشته نیست وانشود ۸

به هستی آن همه رنگ اثر نباخته‌ایم
که هر که خاک شود گلفروش ما نشود ۹

بنای وحشت ما کیست تا کند تعمیر
به آن غبار که پامال نقش پا نشود ۱۰

امید عافیتی هست در نظر بیدل
شکست رنگ مبادا گره‌گشا نشود ۱۱