غزل ۱۵۹۲ - خیال چشم‌که ساغر به چنگ می‌آید

خیال چشم‌که ساغر به چنگ می‌آید
که عالمی به نظرشیشه رنگ می‌آید ۱

به حیرتم چو نفس قاصد چه مکتوبم
که رفتنم همه جا بی‌ درنگ می‌آید ۲

کجا روم‌ که چو اشکم به هر قدم زدنی
هزار قافلهٔ عذر لنگ می‌آید ۳

چه همت است ‌که نازد کسی به ترک هوس
مرا گذشتن ازین نام ننگ می‌آید ۴

دل از فریب صفا جمع‌کن‌ که آخرکار
ز آب آینه‌ها زیر زنگ می‌آید ۵

به‌ گمرهی زن و از منت خیال برآ
که خضر نیز ز صحرای بنگ می‌آید ۶

غبار دل ز پر افشانی نفس درباب
که هرچه هست درین خانه تنگ می‌آید ۷

اعانت ضعفا مایهٔ ظفر گیرید
پر شکسته به ‌کار خدنگ می‌آید ۸

خموش باش که تا دم زنی درین کهسار
هزار شیشه به پای ترنگ می‌آید ۹

به هر نگین ‌که نهی‌ گوش و فهم نام‌ کنی
صدای ‌کوفتن سر به سنگ می‌آید ۱۰

ز خود به یاد نگاه‌که می‌روی بیدل
که از غبار تو بوی فرنگ می‌آید ۱۱