غزل ۱۶۱۷ - بنای حرص به معراج مدعا نرسید

بنای حرص به معراج مدعا نرسید
گذشت از فلک اما به پشت پا نرسید ۱

دماغ جاه به‌کیفیت حضور نساخت
به سربلندی این بامها هوا نرسید ۲

نفس به فهم پیام ازل نکرد وفا
رسیده بود می اما دماغها نرسید ۳

ندامت است چمن‌ساز نوبهار امید
چه رنگ بست به دستی‌که این حنا نرسید ۴

شکست چینی دل بر فلک رساند ترنگ
ولی چه سود به ‌گوش من این صدا نرسید ۵

ادب‌پرستی ازین بیشتر چه می‌باشد
دچار او نشد آیینه تا به ما نرسید ۶

غرض رساندن پیغام نارسایی بود
رسید قاصد ما هرکجا دعا نرسید ۷

چو یاس مرجع امید نارسایانیم
به ما رسید تلاشی‌که هیچ جا نرسید ۸

مرا زغیرت تحقیق رشک می‌آید
به فطرتی‌که به هرکس رسید وانرسید ۹

ز صبح هستی ما شبنمی بهار نکرد
به خنده رفت ‌گل و نوبت حیا نرسید ۱۰

بساط علم گروتازی دلایل داشت
خدنگ‌ کس به نشان تا نشد خطا نرسید ۱۱

زکارگاه تجدد عیان نشد بیدل
جز ایبقدرکه‌کس اینجا به انتها نرسید ۱۲