هوش مصنوعی:
این شعر از بیدل دهلوی، با زبان عرفانی و پر از استعاره، به موضوعاتی مانند عشق، انتظار، رنج، و بیاختیاری انسان در برابر تقدیر میپردازد. شاعر از ناپایداری دنیا، بیرنگی یار، و درد دل سخن میگوید و در نهایت به رهایی از قیدوبندهای مادی اشاره میکند.
رده سنی:
18+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، برخی از استعارهها و مفاهیم انتزاعی آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۱۶۶۴ - جسم غافل را به اندوه رم فرصت چهکار
جسم غافل را به اندوه رم فرصت چهکار
کاروان هر سو رود بر خویش میبالد غبار ۱
عیش اینگلشن دلیل طبع خرسند است و بس
ورنه ازکس بیدماغی برنمیداردبهار ۲
طاقت خودداری از امواج دریا بردهاند
داد ما را عشق در بیاختیاری اختیار ۳
همنوایی کو که از ما واکشد درد دلی
آب هم در ناله میآید به ذوق کوهسار ۴
دیده نتوان یافتن روشن سواد جلوهاش
تا غبارت برنمیخیزد ز راه انتظار ۵
دل به ذوق وصل نقشی میزند بر روی آب
ای هوس آیینه بشکن سخت بیرنگ است یار ۶
بینگاه واپسینی نیست از خود رفتنم
چون رم آهوست گرد وحشتم دنبالهدار ۷
عشرت گلزار بیرنگی مهیا کردهام
در خزانم رنگهای رفته میآید بهکار ۸
نخل آهم، آبیار منگداز دل بس است
بحر رحمتگو مجوش و ابر احسانگو مبار ۹
تا نباشم خجلتآلود زمینگیری چو سنگ
محمل پرواز من بستند بر دوش شرار ۱۰
سر متاب از چاک جیب و دامن دیوانگی
شانهای درکار دارد ریشخند روزگار ۱۱
برق راحتهاست بیدل اعتبارات جهان
نعل درآتش ز جوش رنگ میگردد بهار ۱۲
کاروان هر سو رود بر خویش میبالد غبار ۱
عیش اینگلشن دلیل طبع خرسند است و بس
ورنه ازکس بیدماغی برنمیداردبهار ۲
طاقت خودداری از امواج دریا بردهاند
داد ما را عشق در بیاختیاری اختیار ۳
همنوایی کو که از ما واکشد درد دلی
آب هم در ناله میآید به ذوق کوهسار ۴
دیده نتوان یافتن روشن سواد جلوهاش
تا غبارت برنمیخیزد ز راه انتظار ۵
دل به ذوق وصل نقشی میزند بر روی آب
ای هوس آیینه بشکن سخت بیرنگ است یار ۶
بینگاه واپسینی نیست از خود رفتنم
چون رم آهوست گرد وحشتم دنبالهدار ۷
عشرت گلزار بیرنگی مهیا کردهام
در خزانم رنگهای رفته میآید بهکار ۸
نخل آهم، آبیار منگداز دل بس است
بحر رحمتگو مجوش و ابر احسانگو مبار ۹
تا نباشم خجلتآلود زمینگیری چو سنگ
محمل پرواز من بستند بر دوش شرار ۱۰
سر متاب از چاک جیب و دامن دیوانگی
شانهای درکار دارد ریشخند روزگار ۱۱
برق راحتهاست بیدل اعتبارات جهان
نعل درآتش ز جوش رنگ میگردد بهار ۱۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
۴۲۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۶۶۳ - تا کنم از هر بن مو رنگ هستی آشکار
گوهر بعدی:غزل ۱۶۶۵ - چشم تعظیم ازگرانجانان این محفل مدار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
