هوش مصنوعی: این متن شعری است که به مفاهیمی مانند رنج‌های زندگی، ناامیدی، حسرت، پیری، آزادی و امید می‌پردازد. شاعر از تصاویر طبیعی مانند گل، باران، و مرغان برای بیان احساسات خود استفاده کرده و به مسائل فلسفی و عرفانی نیز اشاره دارد.
رده سنی: 18+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن‌ها نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و پیری ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد.

غزل ۱۶۶۶ - چیست هستی به آن همه آزار

چیست هستی به آن همه آزار
گل چشمی و ناز صد مژه خار ۱

عیش مزد خیال نومیدی‌ست
حسرتی خون کن و بهار انگار ۲

نیست امروز قابل ترجیح
حلقهٔ صحبتی به حلقهٔ مار ۳

در ترش‌رویی انفعالی هست
سرکه ناچار عطر آرد بار ۴

دم پیری ز خود مشو غافل
صبح را نیست در نفس تکرار ۵

شاید آیینه‌ای ببار آید
تخم اشکی به یاد جلوه بکار ۶

حیرتت قدردان این چمن است
رنگ ما نشکنی‌، مژه مفشار ۷

چون قلم عندلیب معنی را
بال پرواز نیست جز منقار ۸

سرکشی سنگ راه آزادی‌ست
کوه‌، صحراست‌،‌گر شود هموار ۹

نوسواد کتاب امیدم
غافلم زانچه می‌کنم تکرار ۱۰

خلوت بی‌تکلفی دارم
که اگر وارسم ندارم بار ۱۱

بیدل این باغ حیرت‌ آبادست
هر گل آنجاست پشت بر دیوار ۱۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
کانال گوهرین در ایتا
۴۳۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۶۶۵ - چشم تعظیم ازگران‌جانان این محفل مدار
گوهر بعدی:غزل ۱۶۶۷ - خاک ما نامه‌ها به جانب یار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.