غزل ۱۹۱۶ - بلبل الم غنچه کشد بیشتر از گل

بلبل الم غنچه کشد بیشتر از گل
ظلمست به عاشق چه مدارا چه تغافل ۱

خودداری شبنم چه‌ کند با تف خورشید
ای یاد تو برق دو جهان رخت تحمل ۲

کیفیت لعل تو ز بس نشئه‌گداز است
در چشم حباب آینه دارد قدح مل ۳

زان نیش‌ که از اشک خم زلف تو دارد
مشکل‌ که تپیدن نگشاید رگ سنبل ۴

دلهای خراب انجمن جلوهٔ یارند
خورشید به ویرانه دهد عرض تجمل ۵

ما قمری آن سرو گلستان خرامیم
دارد ز نشان قدمش‌ گردن ما غل ۶

آیینهٔ دردیم چه عجز و چه رسایی
اشک است اگر ناله‌ کند ساز تنزل ۷

هر غنچه ازین باغ‌ گره بستهٔ‌ نازیست
اشکی است‌ گریبان‌ در چشم تر بلبل ۸

اسرار سخن جز به خموشی نتوان یافت
مفتاح در گنج معانیست تأمل ۹

روزی دو به فکر قد خم‌ گشته فتادیم
کردیم تماشای‌ گذشتن ز سر پل ۱۰

خجلت شمر فرصت پرواز شراریم
بیدل به چه امید توان ‌کرد توکّل ۱۱