هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و حسرتهای ناشی از دوری و ناکامی در عشق است. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند شمع کشته، گل و نسیم، و اشک و آینه، احساسات خود را از دوری معشوق، ناامیدی و حسرت بیان میکند. همچنین، تمایل به وصال و آرامش در کنار معشوق و رنجهای ناشی از این دوری به تصویر کشیده شده است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسات پیچیدهای مانند حسرت و ناکامی در این شعر وجود دارد که درک آنها برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی عاطفی دارد.
غزل ۲۶۴۶ - دور از بساط وصل تو ماییم و دیدهای
دور از بساط وصل تو ماییم و دیدهای
چون شمع کشته داغ نگاه رمیدهای ۱
شد نو بهار و ما نفشاندیم گرد بال
در سایهٔ گلی به نسیم وزیدهای ۲
ما حسرت انتخاب صباییم از محیط
کنج دلی و یک نفس آرمیدهای ۳
در حیرتم به راحت منزل چسان رسد
راهی به چشم آبلهٔ پا ندیدهای ۴
محمل کشان عجز رسا قطع کردهاند
صد دشت وره امید، به پای بریدهای ۵
اشکم نیاز محفل ناز تو میکشد
آیینه داری از دل حسرت چکیدهای ۶
آخر به پاس راز وفا تیغها کشید
چون صبح بر سرم نفس ناکشیدهای ۷
دارم دلی به صد تپش آهنگی جنون
یک اشک وار تا به چکیدن رسیدهای ۸
میبایدم ز خجلت اعمال زیستن
نومیدتر ز زنگی آیینه دیدهای ۹
بیدل ز کشتزار تمناست حاصلم
تخم دلی به سعی شکستن دمیدهای ۱۰
چون شمع کشته داغ نگاه رمیدهای ۱
شد نو بهار و ما نفشاندیم گرد بال
در سایهٔ گلی به نسیم وزیدهای ۲
ما حسرت انتخاب صباییم از محیط
کنج دلی و یک نفس آرمیدهای ۳
در حیرتم به راحت منزل چسان رسد
راهی به چشم آبلهٔ پا ندیدهای ۴
محمل کشان عجز رسا قطع کردهاند
صد دشت وره امید، به پای بریدهای ۵
اشکم نیاز محفل ناز تو میکشد
آیینه داری از دل حسرت چکیدهای ۶
آخر به پاس راز وفا تیغها کشید
چون صبح بر سرم نفس ناکشیدهای ۷
دارم دلی به صد تپش آهنگی جنون
یک اشک وار تا به چکیدن رسیدهای ۸
میبایدم ز خجلت اعمال زیستن
نومیدتر ز زنگی آیینه دیدهای ۹
بیدل ز کشتزار تمناست حاصلم
تخم دلی به سعی شکستن دمیدهای ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
۳۲۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۶۴۵ - به وحشت نگاهی چه خو کردهای
گوهر بعدی:غزل ۲۶۴۷ - شده عمرها که نشاندهام به کمین اشک چکیدهای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
