هوش مصنوعی:
این شعر به یادآوری روزهای گذشته و روابط از دست رفته میپردازد. شاعر با حسرت به روزهایی اشاره میکند که محبت، توجه و همراهی وجود داشت، اما اکنون تنها خاطرهای از آنها باقی مانده است. همچنین، از تغییر رفتار دیگران و بیتوجهی آنها گلایه میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاطفی عمیق، حسرت و اندوه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات شعر نیاز به بلوغ فکری برای درک کامل دارد.
غزل ۲۶۶۳ - یاد باد آن کز تبسم فیض عامی داشتی
یاد باد آن کز تبسم فیض عامی داشتی
در خطاب غیر هم با من پیامی داشتی ۱
یاد باد آن ساز شفقتها که بی ناموس غیر
در بساط تیره روزان عیش شامی داشتی ۲
یاد باد ای حسرت بنهاده پا از دل برون
چون نگه در چشم حیران هم مقامی داشتی ۳
گاهگاهی با وجود بینیازیهای ناز
خدمتی ارشاد میکردی غلامی داشتی ۴
آمد آمد خاک مشتاقان بهگردون میرساند
یک دوگام آنسوی تمکین طرفهکامی داشتی ۵
کردی از اهل وفا یکباره قطع التفات
در تغافل سخت تیغ بینیامی داشتی ۶
اینقدر خلوت پرست کنج ابرویت که کرد
چون نگاه بینیازان سیر بامی داشتی ۷
ما همان خاکیم اکنون انفعال از ما چرا
پیش زپن هم با همه تمکین، خرامی داشتی ۸
سوخت دل در انتظار گرد سر گردیدنی
آخر ای بدمست گاهی دور جامی داشتی ۹
تیغ هم بربیدل ما مد احسان بود وبس
گر به حکم ناز میل انتقامی داشتی ۱۰
در خطاب غیر هم با من پیامی داشتی ۱
یاد باد آن ساز شفقتها که بی ناموس غیر
در بساط تیره روزان عیش شامی داشتی ۲
یاد باد ای حسرت بنهاده پا از دل برون
چون نگه در چشم حیران هم مقامی داشتی ۳
گاهگاهی با وجود بینیازیهای ناز
خدمتی ارشاد میکردی غلامی داشتی ۴
آمد آمد خاک مشتاقان بهگردون میرساند
یک دوگام آنسوی تمکین طرفهکامی داشتی ۵
کردی از اهل وفا یکباره قطع التفات
در تغافل سخت تیغ بینیامی داشتی ۶
اینقدر خلوت پرست کنج ابرویت که کرد
چون نگاه بینیازان سیر بامی داشتی ۷
ما همان خاکیم اکنون انفعال از ما چرا
پیش زپن هم با همه تمکین، خرامی داشتی ۸
سوخت دل در انتظار گرد سر گردیدنی
آخر ای بدمست گاهی دور جامی داشتی ۹
تیغ هم بربیدل ما مد احسان بود وبس
گر به حکم ناز میل انتقامی داشتی ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
۴۰۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۶۶۲ - چه میشدگر نمیزد اینقدر رنج نفس هستی
گوهر بعدی:غزل ۲۶۶۴ - به ذوق عافیت ای ناله تا کی در جگر پیچی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.