هوش مصنوعی: این شعر عرفانی و غنایی از قاآنی شیرازی است که با زبانی لطیف و تصاویر شاعرانه به توصیف عشق، مستی معنوی و حالات عرفانی می‌پردازد. شاعر از باده‌نوشی، عشق و رهایی از تعلقات دنیوی سخن می‌گوید و با استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات زیبا، مخاطب را به شادمانی و رهایی از غم دعوت می‌کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مستی و باده‌نوشی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

غزل ۵۸ - یارکی هست مرا به لطافت ملکو

یارکی هست مرا به لطافت ملکو
به حلاوت شکر و به ملاحت نمکو ۱

دی مرا گفت به طیش غم برانگیخته جیش
از پی موکب عیش ساخت باید یزکو ۲

خیز و آن باده بنوش‌ که روی پاک ز هوش‌
رودت جوش و خروش‌ بسماک از سمکو ۳

پشه زو پیل شود قطره زو نیل شود
زو ابابیل شود باز سیمین پر کو ۴

جرعهٔ می هاتوا که جم و کی ماتوا
جملگی قد فاتوا همگی قد هلکو ۵

شیخنا بهر عوام ساخته دانه و دام
دانه‌اش‌ سبحهٔ خام دام تحت‌الحنکو ۶

بهر دیبای طراز تا کیت جان بگداز
شادمان باش‌ و بساز با قبای قدکو ۷

هله قاآنی هان نقد خود دار نهان
که شد از غیب عیان نقدها را محکو ۸

شمع شیراز منم نکته‌پرداز منم
همه تن ناز منم تو چه گویی کلکو ۹

فعلاتن فعلن فعلاتن فعلن
هست تقطیع سخن دک دکادک دککو ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۴۱۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۷ - قاصدی کو تا فرستم سوی تو
گوهر بعدی:غزل ۵۹ - دلم به‌ زلف تو عهدی که بسته بود شکستی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.