غزل ۴۴۰ - هرگز دل کس را به گناهی نشکستیم

هرگز دل کس را به گناهی نشکستیم
وز بهر جزا طرف کلاهی نشکستیم ۱

صد نخل نشاندیم ولی گوشهٔ دستار
از طرف چمن شاخ گیاهی نشکستیم ۲

از میکده بردیم دو صد شیشه به کعبه
یک شیشه دلی بر سر راهی نشکستیم ۳

صد ره نشکستیم سر از سنگ جنون، لیک
یک ره به غلط طرف کلاهی نشکستیم ۴

هرگز هوس روی تو نگذشته به خاطر
کز هّم تو در دیده نگاهی نشکستیم ۵

یک ره به کمال تو ندیدیم که در دل
عرفی صفت از بیم تو آهی نشکستیم ۶