غزل ۴۶۳ - ماتشنگی به دجله و جیحون نمی دهیم

ماتشنگی به دجله و جیحون نمی دهیم
یک العطش به صد قدح خون نمی دهیم ۱

آب حیات از لب ما می چکد ولی
صد چشمه زهر هست که بیرون نمی دهیم ۲

شد رام تازیانهٔ ما توسن جنون
دیگر عنان فتنه به گردون نمی دهیم ۳

اهل زمانه را هوس آب خضر و بس
کس را خبر از چاشنی خون نمی دهیم ۴

بیداری از طبیعت موزون به ما رسید
کز بیم دل به قامت موزون نمی دهیم ۵

دیوانه است عرفی و معموره دشمنی
ویرانه را به ملک فریدون نمی دهیم ۶