غزل ۱۴۶ - ختم رسل که سید اولاد آدم است

ختم رسل که سید اولاد آدم است
آخر بود به صورت و معنی مقدم است ۱

جام جهان نما به کف آور بنوش می
جامی چنین که دید که هم جام و هم جم است ۲

هر صورتی در آینه اسمی نموده اند
خوش صورتی که معنی آن اسم اعظم است ۳

آب حیات از نفس ما بود روان
با ما مدام ساغر پر باده همدم است ۴

هرگز نکرده ایم گدائی ز هیچ کس
الا ز حضرتی که خداوند عالم است ۵

مائیم آن فقیر که سلطان گدای ماست
آری به فقر سلطنت ما مسلم است ۶

شادم از آن سبب که غم عشق می خورم
هر چند سیدم ز غم بنده بی غم است ۷