غزل ۴۸۳ - روح اعظم ذرهٔ بیضا بود

روح اعظم ذرهٔ بیضا بود
صورت و معنای جد ما بود ۱

بنده خوانندش ولیکن سید است
موج گویندش ولی دریا بود ۲

نکته ای از موج دریا گفته ایم
این کسی داند که او از ما بود ۳

قول ما از عالم سفلی مجو
این سخن از عالم بالا بود ۴

سر ببازد بر سر کویش به عیش
در سر هر کس که این سودا بود ۵

نور چشمی در نظر پیدا شده
کی ببیند هر که نابینا بود ۶

در گلستان شهادت روز و شب
سید ما بلبل گویا بود ۷