غزل ۷۱۱ - عاشق آن است که معشوق به جان می جوید

عاشق آن است که معشوق به جان می جوید
می رود بی سروپا گرد جهان می جوید ۱

همچو مجنون همه جا لیلی خود می طلبد
همه لیلی طلبد وز همگان می جوید ۲

می کند دلبر سرمست مرا دلجوئی
بی تکلف دل من نیز چنان می جوید ۳

عارف از اول و آخر چو خبر می جوید
ظاهر و باطن و پیدا و نهان می جوید ۴

هر کسی آنچه طلب می کند ار داند باز
دامن خویش به دست آرد و آن می جوید ۵

رسته از نام و نشان ، نام و نشان جوید نه
رسته از نام و نشان ، نام و نشان می جوید ۶

نعمت الله ز خدا از سر اخلاص مدام
صحبت ساقی سرمست مغان می جوید ۷