هوش مصنوعی:
این شعر به ستایش مینوشی و عاشقی میپردازد و تفاوت بین عاشقان میخوار و زاهدان را بیان میکند. شاعر از رندان و عاشقان دفاع میکند و معتقد است که آنها با وجود سرمستی، هشیارند و دل کسی را نمیآزارند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل اشاره به میگساری و مفاهیم عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 16 سال نامناسب باشد. همچنین درک برخی از مفاهیم عمیق عرفانی نیاز به بلوغ فکری دارد.
غزل ۷۵۰ - ساغر و می مدام در کارند
ساغر و می مدام در کارند
همدم عاشقان میخوارند ۱
می پرستان مدام می نوشند
زاهدان زان خبر نمی دارند ۲
خاکساران کوی میخانه
فارغ از نور و ایمن از نارند ۳
سر زلف بتم پریشان شد
جان و دل در هوای زُنارند ۴
منع رندان مکن که سرمستند
پند آنها بده که هشیارند ۵
عاشقان سالها به سر کردند
تا دمی جام می به دست آرند ۶
جان سید فدای رندان باد
که دل هیچکس نیازارند ۷
همدم عاشقان میخوارند ۱
می پرستان مدام می نوشند
زاهدان زان خبر نمی دارند ۲
خاکساران کوی میخانه
فارغ از نور و ایمن از نارند ۳
سر زلف بتم پریشان شد
جان و دل در هوای زُنارند ۴
منع رندان مکن که سرمستند
پند آنها بده که هشیارند ۵
عاشقان سالها به سر کردند
تا دمی جام می به دست آرند ۶
جان سید فدای رندان باد
که دل هیچکس نیازارند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۱۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۷۴۹ - مده به باد هوا جان خویشتن بر باد
گوهر بعدی:غزل ۷۵۱ - آنها که نگار را نگارند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
