غزل ۹۵۳ - ساقی سرخوش ما همدم ما می بینش

ساقی سرخوش ما همدم ما می بینش
جام می را به کف آور به صفا می بینش ۱

آفتابیست که بر هر دو جهان تافته است
می نماید به تو روشن همه جا می بینش ۲

نقش بستیم خیال رخ او بر دیده
خوش خیالیست در این دیدهٔ ما می بینش ۳

خیز و آئینه از مردم بینا بطلب
بنشین در نظر ما و خدا می بینش ۴

نور چشمست که چشمت ابداً روشن باد
برو ای نور دو چشم و ابداً می بینش ۵

گر جفائی کند آن دوست به جان منت دار
بکش آن جور ولی لطف و وفا می بینش ۶

بنده با سید سرمست حریف است مدام
پادشاهی به کرم یار گدا می بینش ۷