غزل ۹۶۳ - وش مطربیست عشقش بنواخت باز سازش

وش مطربیست عشقش بنواخت باز سازش
آسوده جان عشاق از ساز دلنوازش ۱

خواهی که بازیابی رمزی ز راز معشوق
می باش عاشقانه با محرمان رازش ۲

جانی که نو نیاز است جانان به جان گدازد
یا رب که آفرین باد بر جان نو نیازش ۳

ساقی به صاف درمان ما را علاج می کن
باز آ به دُرد دردش خوش خوش دوا بسازش ۴

آن یار نازنینم زارم گذاشت بازم
شکرانه جان ببازم گرآورند بازش ۵

جام جم است عالم پر می ز خم وحدت
نوشم می حقیقت از ساغر مجازش ۶

ذوقیست عاشقان را با جان نعمت الله
ذوق خوشی طلب کن از جان پاکبازش ۷