غزل ۹۶۶ - غلغلهٔ عاشقان مجلس کوی غمش

غلغلهٔ عاشقان مجلس کوی غمش
سلسلهٔ اهل دل حلقهٔ موی غمش ۱

در خم چوگان غم دل شده غلطان به سر
شادی آن سر که او گردد و کوی غمش ۲

این دل مسکین من خرم و دلشاد شد
تا به مشامم رسید شمهٔ بوی غمش ۳

مست می غم شدم شادی مستان غم
میل ندارم به هیچ جز که به سوی غمش ۴

گفت من و گوی او راحت قلب حزین
جست دل و جوی جان دیدن روی غمش ۵

بی سر و بی پا منم همدم رندان غم
سرخوشم و می روم بر سر کوی غمش ۶

درد غم و درد او آمده درمان ما
سید ما شد به جان بندهٔ خوی غمش ۷