هوش مصنوعی:
این متن عرفانی و شاعرانه به ستایش نور الهی و عشق به معشوق (خداوند) میپردازد. شاعر از وحدت وجود، عشق الهی، و نیاز انسان به وصل با معشوق سخن میگوید. همچنین، اشارهای به مستی معنوی و رندی عارفانه دارد.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر دشوار خواهد بود. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعارهها ممکن است نیاز به دانش پیشینهای داشته باشند که معمولاً در سنین بالاتر کسب میشود.
غزل ۱۰۲۱ - آفتابیست حضرت آدم
آفتابیست حضرت آدم
روشن از نور او بود عالم ۱
ما منور از او و او از او
نیک دریاب این سخن فافهم ۲
ساغر ما حباب پر آب است
خوش بود تشنه با چنین همدم ۳
دل و دلبر رفیق هم گردید
جان و جانان روان شده باهم ۴
جام بی جم اگر کسی دیده
ما ندیدیم جام را بی جم ۵
دردمندیم و وصل او درمان
دل ما ریش و لطف او مرهم ۶
در خرابات رند و سرمستیم
بندهٔ او و سید عالم ۷
روشن از نور او بود عالم ۱
ما منور از او و او از او
نیک دریاب این سخن فافهم ۲
ساغر ما حباب پر آب است
خوش بود تشنه با چنین همدم ۳
دل و دلبر رفیق هم گردید
جان و جانان روان شده باهم ۴
جام بی جم اگر کسی دیده
ما ندیدیم جام را بی جم ۵
دردمندیم و وصل او درمان
دل ما ریش و لطف او مرهم ۶
در خرابات رند و سرمستیم
بندهٔ او و سید عالم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۶۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۰۲۰ - فارغیم از وجود و هم ز عدم
گوهر بعدی:غزل ۱۰۲۲ - در آینهٔ وجود آدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
