هوش مصنوعی:
متن بالا یک شعر عرفانی و اخلاقی است که مخاطب را به بیداری، عشق حقیقی، گذشتن از جان برای معشوق، و رندانه زیستن دعوت میکند. همچنین از مفاهیمی مانند فنا، وحدت، و مستی معنوی سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
غزل ۱۳۳۹ - تا به کی در خواب باشی یک زمان بیدار شو
تا به کی در خواب باشی یک زمان بیدار شو
کار بیکاران مکن رندانه خوش در کارشو ۱
عشق او داری چو مردان از سر جان درگذر
وصل او از او بجو و ز غیر او بیزار شو ۲
همچو منصور فنا گر بایدت دار بقا
بر سر دار فنا پائی بنه سردار شو ۳
گر همی خواهی محیطی بر تو گردد آشکار
گرد نقطه دائما سرگشته چون پرگار شو ۴
ما درین دریای بی پایان خوشی افتاده ایم
ذوق ما داری در آ در بحر و با ما یار شو ۵
گر نظر از چشم او داری چو او عیار باش
کار عیاری خوش است ای یار ما عیار شو ۶
نعمت الله رند سرمست است و با ساقی حریف
خوش بیا در بزم او از عمر برخوردار شو ۷
کار بیکاران مکن رندانه خوش در کارشو ۱
عشق او داری چو مردان از سر جان درگذر
وصل او از او بجو و ز غیر او بیزار شو ۲
همچو منصور فنا گر بایدت دار بقا
بر سر دار فنا پائی بنه سردار شو ۳
گر همی خواهی محیطی بر تو گردد آشکار
گرد نقطه دائما سرگشته چون پرگار شو ۴
ما درین دریای بی پایان خوشی افتاده ایم
ذوق ما داری در آ در بحر و با ما یار شو ۵
گر نظر از چشم او داری چو او عیار باش
کار عیاری خوش است ای یار ما عیار شو ۶
نعمت الله رند سرمست است و با ساقی حریف
خوش بیا در بزم او از عمر برخوردار شو ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۸۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۳۸ - چون مردمک دیدهٔ ما گوشه نشین شو
گوهر بعدی:غزل ۱۳۴۰ - گفتهٔ عاشقان به جان بشنو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
