غزل ۱۴۸۲ - هر زمان خاطر مرا شکنی

هر زمان خاطر مرا شکنی
عهد بندی و باز واشکنی ۱

مشکن آن زلف پرشکن که دلم
بشکند چون تو زلف را شکنی ۲

مهر مهرت نهاده ام بر دل
حیف باشد که از جفا شکنی ۳

ما به عهدت درست جانبازیم
گرچه تو قول و عهد ما شکنی ۴

چون مراد تو دل شکستن ماست
دل به تو داده ایم تا شکنی ۵

سر ما آستانهٔ در تو
گر به صد پاره بارها شکنی ۶

نعمت الله شکستهٔ عشق است
بیگناهی دلش چرا شکنی ۷