غزل ۱۴۸۳ - هرکه از ذوق خبر دارد و داند سخنی

هرکه از ذوق خبر دارد و داند سخنی
بجز از گفتهٔ عشاق نخواند سخنی ۱

عاشقانه ز سر ذوق سخن می گویم
غیر این گفتهٔ مستانه نماند سخنی ۲

سخن واعظ مخمور به کاری ناید
گرچه آید به سر منبر و راند سخنی ۳

سخن نیک توان گفت ولیکن به محل
خود سخن بد کند آنکس که نداند سخنی ۴

سخن سید ما ملک جهان را بگرفت
که تواند که به سید برساند سخنی ۵