هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که در آن شاعر از حضور و جلال یک وجود معنوی و الهی سخن میگوید. او از نور، زیبایی و قدرت این وجود صحبت میکند و از تأثیرات عمیق آن بر جهان و جانها یاد میکند. شاعر همچنین به شمس تبریزی اشاره میکند و از او به عنوان منبع نور و حقیقت یاد میکند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۲۲۰۱ - در گذر آمد خیالش، گفت جان این است او
در گُذر آمد خیالَش، گفت جان این است او
پادشاهِ شهرهایِ لامکانْ این است او ۱
صد هزار انگشتها اَنْدَر اشارت دیده شُد
سویِ او از نورِ جانها کِی فُلانْ این است او ۲
چون زمین سَرسَبز گشت از عکسِ آن گُلْزارِ او
نَعْرهها آمد به گوشم زآسْمانْ این است او ۳
هین، سَبُک تَر دست در زَن، در عِنانِ مَرکَبَش
پیش ازان کو بَرکَشاند آن عِنانْ این است او ۴
جُمله نورِ حَق گرفته هَمچو طورْ این جان ازو
هَمچو گوهر تافته از عینِ کانْ این است او ۵
رو به ماه آوَرْد مِرّیخ و بِگُفتَش هوش دار
تا نلافی تو زِ خوبی، هان و هانْ این است او ۶
شَمسِ تبریزی شنیدَسْتی، بِبین این نور را
کَزْ وِیْ آمد کاسِدیهایِ بُتانْ این است او ۷
پادشاهِ شهرهایِ لامکانْ این است او ۱
صد هزار انگشتها اَنْدَر اشارت دیده شُد
سویِ او از نورِ جانها کِی فُلانْ این است او ۲
چون زمین سَرسَبز گشت از عکسِ آن گُلْزارِ او
نَعْرهها آمد به گوشم زآسْمانْ این است او ۳
هین، سَبُک تَر دست در زَن، در عِنانِ مَرکَبَش
پیش ازان کو بَرکَشاند آن عِنانْ این است او ۴
جُمله نورِ حَق گرفته هَمچو طورْ این جان ازو
هَمچو گوهر تافته از عینِ کانْ این است او ۵
رو به ماه آوَرْد مِرّیخ و بِگُفتَش هوش دار
تا نلافی تو زِ خوبی، هان و هانْ این است او ۶
شَمسِ تبریزی شنیدَسْتی، بِبین این نور را
کَزْ وِیْ آمد کاسِدیهایِ بُتانْ این است او ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۹۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۲۰۰ - ای صبا بادی که داری در سر از یاری بگو
گوهر بعدی:غزل ۲۲۰۲ - ای جهان برهم زده سودای تو، سودای تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
